در ادامه مطلب بخوانید

 

خطبه بی الف

خطبه بی نقطه


 

هو العلیم

نمونه هائی از سخنان حضرت امام علی علیه السلام

"کلامه کلام فوق الخلق و دون کلام الخالق"

بی شک نسیم بهشتی لسان الله اعظم ، خالق کلمات گهربار و بی نظیری که در موقعیت های گوناگون در صلح و یا جنگ و یا در منبر خطابه ، در قالب نظم و یا نثر مافوق کلمات زمینیان و غیر از کلام ذات مطهر باریتعالی سخن می گفت .

محمد بن یوسف گنجی شافعی در مناقب از معمر بن علی بن ابی عبد الله بغدادی به اسناد خود از هشام کلبی و پدرش صالح روایت می کند که با جمعی از صحابه نبی اعظم صل الله علیه و آله و سلم نشسته بودیم مذاکره در باره حروف شد سخن در این بود که حرف الف در اکثر کلمات داخل شده و کمتر کلامی گفته می شود که از الف خالی باشد در حالیکه سایر حروف چنین نفوذی ندارند در این اثنا حضرت امیر المومنین علیه السلام برخاست و بر پا ایستاد (عطف به ما سبب)خطبه بی الف را انشاء فرمودند که متن کامل آنرا از کتاب بحار الانوار نقل می کنیم .

خطبه بی الف

حَمِدْتُ مَنْ عَظُمَتْ مِنَّتُهُ وَ سَبَغَتْ نِعْمَتُهُ- وَ تَمَّتْ کَلِمَتُهُ وَ نَفَذَتْ مَشِیَّتُهُ- وَ بَلَغَتْ حُجَّتُهُ وَ عَدَلَتْ قَضِیَّتُهُ- وَ سَبَقَتْ غَضَبَهُ رَحْمَتُهُ- حَمِدْتُهُ حَمْدَ مُقِرٍّ بِرُبُوبِیَّتِهِ مُتَخَضِّعٍ لِعُبُودِیَّتِهِ- مُتَنَصِّلٍ مِنْ خَطِیئَتِهِ مُعْتَرِفٍ بِتَوْحِیدِهِ- مُسْتَعِیذٍ مِنْ وَعِیدِهِ مُؤَمِّلٍ مِنْ رَبِّهِ مَغْفِرَةً تُنْجِیهِ- یَوْمَ یَشْغَلُ کُلٌّ عَنْ فَصِیلَتِهِ وَ بَنِیهِ- وَ نَسْتَعِینُهُ وَ نَسْتَرْشِدُهُ وَ نُؤْمِنُ بِهِ وَ نَتَوَکَّلُ عَلَیْهِ- وَ شَهِدْتُ لَهُ شُهُودَ عَبْدٍ مُخْلِصٍ مُوقِنٍ- وَ فَرَّدْتُهُ تَفْرِیدَ مُؤْمِنٍ مُتَیَقِّنٍ- وَ وَحَّدْتُهُ تَوْحِیدَ عَبْدٍ مُذْعِنٍ- لَیْسَ لَهُ شَرِیکٌ فِی مُلْکِهِ- وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ وَلِیٌّ فِی صُنْعِهِ- جَلَّ عَنْ مُشِیرٍ وَ وَزِیرٍ  وَ عَوْنٍ وَ مُعِینٍ وَ نَظِیرٍ- عَلِمَ فَسَتَرَ وَ بَطَنَ فَخَبَرَ وَ مَلَکَ فَقَهَرَ- وَ عُصِیَ فَغَفَرَ وَ عُبِدَ فَشَکَرَ- وَ حَکَمَ فَعَدَلَ وَ تَکَرَّمَ وَ تَفَضَّلَ- لَنْ یَزُولَ وَ لَمْ یَزَلْ لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْ‏ءٌ- وَ هُوَ قَبْلَ کُلِّ شَیْ‏ءٍ وَ بَعْدَ کُلِّ شَیْ‏ءٍ- رَبٌّ مُتَفَرِّدٌ بِعِزَّتِهِ مُتَمَکِّنٌ بِقُوَّتِهِ- مُتَقَدِّسٌ بِعُلُوِّهِ مُتَکَبِّرٌ بِسُمُوِّهِ- لَیْسَ یُدْرِکُهُ بَصَرٌ وَ لَمْ یُحِطْ بِهِ نَظَرٌ- قَوِیٌّ مَنِیعٌ بَصِیرٌ سَمِیعٌ  رَءُوفٌ رَحِیمٌ- عَجَزَ عَنْ وَصْفِهِ مَنْ وَصَفَهُ- وَ ضَلَّ عَنْ نَعْتِهِ مَنْ عَرَفَهُ قَرُبَ فَبَعُدَ وَ بَعُدَ فَقَرُبَ- یُجِیبُ دَعْوَةَ مَنْ یَدْعُوهُ وَ یَرْزُقُهُ وَ یَحْبُوهُ- ذُو لُطْفٍ خَفِیٍّ وَ بَطْشٍ قَوِیٍّ- وَ رَحْمَةٍ مُوسَعَةٍ وَ عُقُوبَةٍ مُوجِعَةٍ- رَحْمَتُهُ جَنَّةٌ عَرِیضَةٌ مُونِقَةٌ- وَ عُقُوبَتُهُ جَحِیمٌ مَمْدُودَةٌ مُوبِقَةٌ- وَ شَهِدْتُ بِبَعْثِ مُحَمَّدٍ عَبْدِهِ وَ رَسُولِهِ وَ نَبِیِّهِ وَ صَفِیِّهِ وَ حَبِیبِهِ وَ خَلِیلِهِ- بَعَثَهُ فِی خَیْرِ عَصْرٍ وَ حِینَ فَتْرَةٍ وَ کُفْرٍ- رَحْمَةً لِعَبِیدِهِ وَ مِنَّةً لِمَزِیدِهِ- خَتَمَ بِهِ نُبُوَّتَهُ وَ وَضَحَتْ بِهِ حُجَّتُهُ- فَوَعَظَ وَ نَصَحَ وَ بَلَّغَ وَ کَدَحَ- رَءُوفٌ‏ بِکُلِّ مُؤْمِنٍ- رَحِیمٌ سَخِیٌّ رَضِیٌّ وَلِیٌّ زَکِیٌّ عَلَیْهِ رَحْمَةٌ وَ تَسْلِیمٌ- وَ بَرَکَةٌ وَ تَعْظِیمٌ وَ تَکْرِیمٌ- مِنْ رَبٍّ غَفُورٍ رَحِیمٍ قَرِیبٍ مُجِیبٍ حَلِیمٍ وَصَّیْتُکُمْ مَعْشَرَ مَنْ حَضَرَ بِوَصِیَّةِ رَبِّکُمْ- وَ ذَکَّرْتُکُمْ سُنَّةَ نَبِیِّکُمْ- فَعَلَیْکُمْ بِرَهْبَةٍ تُسْکِنُ قُلُوبَکُمْ- وَ خَشْیَةٍ تدری [تُذْرِی دُمُوعَکُمْ- وَ تَقِیَّةٍ تُنْجِیکُمْ قَبْلَ یَوْمِ یُذْهِلُکُمْ وَ یَبْتَلِیکُمْ یَوْمَ یَفُوزُ فِیهِ مَنْ ثَقُلَ وَزْنُ حَسَنَتِهِ- وَ خَفَّ وَزْنُ سَیِّئَتِهِ وَ عَلَیْکُمْ بِمَسْأَلَةِ  ذُلٍّ وَ خُضُوعٍ- وَ تَمَلُّقٍ وَ خُشُوعٍ وَ تَوْبَةٍ وَ نُزُوعٍ- وَ لْیَغْنَمْ کُلٌّ  مِنْکُمْ صِحَّتَهُ قَبْلَ سُقْمِهِ وَ شَیْبَتَهُ قَبْلَ هَرَمِهِ- وَ سَعَتَهُ قَبْلَ فَقْرِهِ  وَ فَرْغَتَهُ قَبْلَ شُغُلِهِ- وَ حَضَرَهُ قَبْلَ سَفَرِهِ وَ حَیَاتَهُ قَبْلَ مَوْتِهِ- قَبْلَ یَهِنُ وَ یَهْرَمُ وَ یَمْرَضُ وَ یَسْقَمُ- وَ یَمِلُّهُ طَبِیبُهُ وَ یُعْرِضُ عَنْهُ حَبِیبُهُ- وَ یَنْقَطِعُ عُمُرُهُ وَ یَتَغَیَّرُ عَقْلُهُ ثُمَّ قِیلَ هُوَ مَوْعُوکٌ وَ جِسْمُهُ مَنْهُوکٌ- ثُمَّ جَدَّ فِی نَزْعٍ شَدِیدٍ- وَ حَضَرَهُ کُلُّ قَرِیبٍ وَ بَعِیدٍ- فَشَخَصَ بِبَصَرِهِ وَ طَمَحَ بِنَظَرِهِ- وَ رَشَحَ جَبِینُهُ وَ خَطَفَتْ عَرِینُهُ- وَ جَدَبَتْ نَفْسُهُ وَ بَکَتْ عِرْسُهُ وَ حَضَرَ رَمْسُهُ- وَ یَتَمَ مِنْهُ وَلَدُهُ وَ تَفَرَّقَ عَنْهُ عَدَدُهُ- وَ فُصِمَ جَمْعُهُ وَ ذَهَبَ بَصَرُهُ وَ سَمْعُهُ- وَ جُرِّدَ وَ غُسِّلَ وَ عُرِیَ وَ نُشِّفَ وَ سُجِّیَ- وَ بُسِطَ لَهُ وَ هُیِّئَ وَ نُشِرَ عَلَیْهِ کَفَنُهُ  وَ شُدَّ مِنْهُ ذَقَنُهُ- وَ حُمِلَ فَوْقَ سَرِیرٍ وَ صُلِّیَ عَلَیْهِ بِتَکْبِیرٍ بِغَیْرِ سُجُودٍ وَ تَعْفِیرٍ وَ نُقِلَ مِنْ دُورٍ مُزَخْرَفَةٍ وَ قُصُورٍ مُشَیَّدَةٍ وَ فُرُشٍ مُنَجَّدَةٍ - فَجُعِلَ فِی ضَرِیحٍ مَلْحُودٍ ضَیِّقٍ مَرْصُودٍ- بِلَبِنٍ مَنْضُودٍ مُسَقَّفٍ بِجَلْمُودٍ- وَ هِیلَ عَلَیْهِ عَفْرُهُ وَ حُشِیَ مَدَرُهُ- وَ تَحَقَّقَ حَذَرُهُ وَ نُسِیَ خَبَرُهُ- وَ رَجَعَ عَنْهُ وَلِیُّهُ وَ نَدِیمُهُ وَ نَسِیبُهُ وَ حَمِیمُهُ- وَ تَبَدَّلَ بِهِ قَرِینُهُ وَ حَبِیبُهُ فَهُوَ حَشْوُ قَبْرٍ وَ رَهِینُ حَشْرٍ- یَدِبُّ فِی جِسْمِهِ دُودُ قَبْرِهِ وَ یَسِیلُ صَدِیدُهُ مِنْ‏ مَنْخِرِهِ- وَ تَسْحَقُ تُرْبَتُهُ لَحْمَهُ وَ یُنْشَفُ دَمُهُ- وَ یُرَمُّ عَظْمُهُ حَتَّى یَوْمِ حَشْرِهِ فَیَنْشُرُهُ مِنْ قَبْرِهِ- وَ یُنْفَخُ فِی الصُّورِ وَ یُدْعَى لِحَشْرٍ وَ نُشُورٍ- فَثَمَّ بُعْثِرَتْ قُبُورٌ وَ حُصِّلَتْ سَرِیرَةٌ فِی صُدُورٍ وَ جِی‏ءَ بِکُلِّ نَبِیٍّ وَ صِدِّیقٍ وَ شَهِیدٍ وَ مِنْطِیقٍ- وَ قَعَدَ لِفَصْلِ حُکْمِهِ قَدِیرٌ- بِعَبْدِهِ خَبِیرٌ بَصِیرٌ فَکَمْ حَسْرَةٍ تُضْنِیهِ  فِی مَوْقِفٍ مَهِیلٍ- وَ مَشْهَدٍ جَلِیلٍ بَیْنَ یَدَیْ مَلِکٍ عَظِیمٍ بِکُلِّ صَغِیرَةٍ وَ کَبِیرَةٍ عَلِیمٍ- فَحِینَئِذٍ یُلْجِمُهُ عَرَقُهُ وَ یَخْفِرُهُ قَلَقُهُ- فَعَبْرَتُهُ غَیْرُ مَرْحُومَةٍ وَ صَرْخَتُهُ غَیْرُ مَسْمُوعَةٍ  وَ بَرَزَتْ صَحِیفَتُهُ- وَ تَبَیَّنَتْ جَرِیرَتُهُ فَنَظَرَ فِی سُوءِ عَمَلِهِ  وَ شَهِدَتْ عَیْنُهُ بِنَظَرِهِ وَ یَدُهُ بِبَطْشِهِ- وَ رِجْلُهُ بِخَطْوِهِ وَ جِلْدُهُ بِلَمْسِهِ- وَ فَرْجُهُ بِمَسِّهِ وَ یُهَدِّدُهُ مُنْکَرٌ وَ نَکِیرٌ- وَ کُشِفَ لَهُ حَیْثُ یَصِیرُ فَسُلْسِلَ جِیدُهُ- وَ غُلَّتْ یَدُهُ فَسِیقَ یُسْحَبُ وَحْدَهُ فَوَرَدَ جَهَنَّمَ بِکُرْهٍ شَدِیدٍ وَ ظَلَّ یُعَذَّبُ فِی جَحِیمٍ- وَ یُسْقَى شَرْبَةً مِنْ حَمِیمٍ تَشْوِی وَجْهَهُ وَ تَسْلَخُ جِلْدَهُ  یَسْتَغِیثُ فَیُعْرِضُ عَنْهُ خَزَنَةُ جَهَنَّمَ- وَ یَسْتَصْرِخُ فَیَلْبَثُ حُقْبَهُ بِنَدَمٍ- نَعُوذُ بِرَبٍّ قَدِیرٍ مِنْ شَرِّ کُلِّ مَصِیرٍ- وَ نَسْأَلُهُ عَفْوَ مَنْ رَضِیَ عَنْهُ- وَ مَغْفِرَةَ مَنْ قَبِلَ مِنْهُ وَ هُوَ وَلِیُّ مَسْأَلَتِی وَ مُنْجِحُ طَلِبَتِی- فَمَنْ زُحْزِحَ عَنْ تَعْذِیبِ رَبِّهِ جُعِلَ فِی جَنَّتِهِ بِقُرْبِهِ وَ خُلِّدَ فِی قُصُورٍ  وَ نِعَمِهِ وَ مُلِکَ بِحُورٍ عِینٍ وَ حَفَدَةٍ- وَ تَقَلَّبَ فِی نَعِیمٍ وَ سُقِیَ مِنْ تَسْنِیمٍ  مَخْتُومٍ بِمِسْکٍ وَ عَنْبَرٍ - یَشْرَبُ مِنْ خَمْرٍ مَعْذُوبٍ شُرْبُهُ لَیْسَ یُنْزَفُ لُبُّهُ‏ هَذِهِ مَنْزِلَةُ مَنْ خَشِیَ رَبَّهُ وَ حَذَّرَ نَفْسَهُ- وَ تِلْکَ عُقُوبَةُ مَنْ عَصَى مُنْشِئَهُ- وَ سَوَّلَتْ لَهُ نَفْسُهُ مَعْصِیَةَ مُبْدِئِهِ- لَهُوَ ذَلِکَ قَوْلٌ فَصْلٌ وَ حُکْمٌ عَدْلٌ خَیْرُ قَصَصٍ قُصَّ- وَ وُعِظَ بِهِ وَ نُصَّ تَنْزِیلٌ مِنْ حَکِیمٍ حَمِیدٍ (بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج‏74، ص: 344)

ترجمه خطبه

سپاسگزارم کسى را که منتش بزرگ است، نعمتش ریزش دارد، کلامش کامل است امرش نافذ، دلیلش رسا، حکمش عدل، پیشى گرفته است خشمش را رحمتش، ستایش میکنم ستایش که اقرار بپروردگاریش دارم، براى پرستش کرنش میکنم، رهاشونده‏ى از گناهش، پذیرنده‏ى توحید و یکتائیش، پناه برنده‏ى از عذابش، آرزو دارنده‏ى از پروردگارش آمرزشى که نجات مى‏دهد روزى که سرگرم مى‏شوند هر کسى از فرزند شیرخوار و فرزندانش، طلب یارى میکنم از او و هدایت میخواهم باو ایمان داریم و توکل بر او، گواهى برایش مى‏دهم مانند گواهى بنده مخلصى که یقین دارد، او را تنها میکنم مانند تنها نمودن بنده‏ى مؤمن صاحب یقین، یکتا مى‏دانم او را مانند یکتا دانستن بنده‏ى مقرّ باو، براى او در ملکش شریکى نیست، در کارهایش بزرگترى براى او نباشد، بزرگتر از این است کمک کار و مشاور و یاور همکار مانند داشته باشد، مى‏داند و راز نگهدارد، نهانست و خبر مى‏دهد، مالک است و مسلط، نافرمانیش مى‏شود او در میگذرد، پرستش مى‏شود و قدر دانى میکند فرمان مى‏دهد سپس دادگرى میکند، گرامى مى‏دارد و برتر میکند، فناپذیر نیست، همیشگى است چیزى همتایش نیست، او پیش از همه چیز است، بعد از همه چیز است، پروردگاریست که او تنها عزیز است او متمکن به نیرو است، نگاه بر او احاطه نکند، نیرومند، شکست ناپذیر، بینا، شنوا مهربان و با رحم است، ناتوانست از ستایش ستایش‏کننده، گمراه شود از تعریفش کسى که بخواهد او را معرفى کند، نزدیک است پس دور پاسخ دهد خواندن کسى که او را بخواند، روزى دهد او را و مى‏بخشد، صاحب لطفى نهانست و حمله‏اى سخت و رحمتى گسترده، کیفرى بدرد آورنده، رحمتش سپرى است پهناور و سودمند و گواهى مى‏دهم به برانگیختن محمّد بنده و فرستاده و پیامبر و انتخاب شده و دوست و خلیل او، او را برانگیخت در بهترین زمانها هنگام فاصله‏ى سستى و کفر رحمت از براى بندگانش و سنت براى زیاد کردن نعمتش باو نبوتش را پایان داد، باو دلیلش را آشکار ساخت، پس پند داد و نصیحت کرد و رساند و کوشش کرد بهر مؤمنى مهربانست، رحیم است، و بخشنده، پسندیده،دوست، پاکیزه بر او است رحمت و سلامتى و برکت و بزرگى و کرامت از طرف پروردگار آمرزنده‏ى مهربان. نزدیک است، پاسخ دهنده و بردبار، سفارش میکنم شما را اى گروهى که آماده شده‏اید براى سفارش پروردگارتان . یادآورى میکنم شما را روش پیامبرتان را پس بر شما باد بر ترسى که دلهایتان را آرامش مى‏دهد و بیمى که اشکتان را جارى میکند و تقیه‏اى که نجاتتان مى‏دهد پیش از روز پریشانى و گرفتارى شما، روزى که میرسد در آن روز که سنگین است وزن کردار نیکش و سبک است وزن گناهش و بر شما باد به مسأله کرنش و فروتنى و کوچکى و خشوع، توبه و بازگشت و باید غنیمت شمرد هر یک از شما سلامتیش را پیش از بیماریش، جوانیش را پیش از پیریش، گشایش را پیش از تهیدستیش، بیکاریش را پیش از کارش، حاضر بودنش را پیش از مسافرتش، زندگیش را پیش از مرگش که سست مى‏شود و پیر، مریض مى‏شود و دردناک کسل میکند او را دکترش، دوستش از او دورى میکند، عمرش بپایان میرسد خردش تغییر میکند بعد گفته مى‏شود که او بیمار است و بدنش کهنه شده، بعد کوشش میکند در جان دادنى سخت و دشوار، دور و نزدیک پیش او حاضر مى‏شود با دیده‏اش نگاه میکند با نگاهش دقت میکند، چهره‏اش عرق میکند، بیشه‏اش خالى شود نفسش خشک شود، بگرید همسرش، دفنش نزدیک شود و پایان دهد از او فرزندانش پراکنده شود از او مالهائى را که شمرده گسسته شود جمعیتش چشم و گوشش برود برهنه شود و غسل داده و خشک برایش گسترده و مهیا گردد و کفنش پهن بود گردنش از کفن محکم گردد، بر فراز تابوت حمل شود بر او نماز یا تکبیر بدون سجود بخوانند و خاکساریست بعد از نقل دادن از کاخهاى زرنگار و قصرهاى زینت داده شده و فرشهاى رومى. سپس در قبر تنگ آماده با خشتهاى چیده شده و سقفى به تخته سنگى و انباشته شود بر او خاک و پر کند کلوخش و مسلم باشد ترسش، فراموش شود خبرش از کنار قبرش دوست، همراز، فامیل و رفیقش برگردند همنشین و دوستش عوض شوند و آن قبر است و همنشین حشرات شود در بدنش کرمهاى قبر راه روند و چرک بدنش از دماغش بیرون آید و بدنش را خاک قبر کهنه کند و خونش جارى شود، استخوانش بپوسد تا روز قیامت پس او را از قبر بیرون آورند و در صور دمیده شود، خوانده شود براى برانگیخته شدن، پس در این هنگام گورستان زیر و رو شود و آشکار شود سرشت سینه‏ها، هر پیامبر و راستگو و شهید و سخنگوئى آورده مى‏شود و بجاى نشیند براى قضاوت توانائى که به بنده‏اش آگاه و بیناست و چقدر اندو بجنبش آید براى او در جایگاه هولناک و محل بزرگ در برابر پادشاهى بزرگ که بکوچک و بزرگ کردار بنده داناست . پس در این هنگام عرقش او را لجام کند اضطرابش او را شرمنده کند، گریه‏اش بیفایده، فریادش را کسى نمى‏شنود، نامه‏اش آشکار شود، لغزشش روشن شود، سپس نگاه میکنند در کردار بدش و گواهى میدهد چشمش بنگاهش دستش بزدنش، پایش برفتنش، پوستش بتماسش، شرمگاهش بخطایش، او را نکیر و منکر تهدید مى‏کنند، پرده برایش برداشته مى‏شود بهر کجا که میگردد، گردنش بزنجیر دستش بغل بسته مى‏شود تنها کشیده مى‏شود با ناراحتى سخت وارد جهنم مى‏شود، در جهنم عذاب مى‏شود، از آبهاى داغ مینوشد که گوشت صورتش را کباب مى‏کند و پوستش را میکند پناه میخواهد مالک جهنم از او رو برگرداند فریاد میزند پس چندین سال با پشیمانى درنگ مى‏کند. پناه میبرم بپروردگار قدیر از بدى هر سر نوشتى و از او خواهش آمرزش داریم از طرف بخشش او، اوست صاحب پرستش من، اوست آسان‏کننده‏ى کار من پس کسى که کنار رفت از عذاب کردن پروردگارش در بهشتش در جوارش قرار گرفته و در کاخهایش جاویدان و متنعم به نعمتهایش گردیده، مالک حور العین فرزندانشان شده، در نعمتها زیر و رو مى‏شود از کوزه‏هاى مهر شده بمشک و عنبر مینوشد، از شراب گوارا او را چشانند که فردش را هم نبرد، این است درجه‏ى کسى که از پروردگارش بترسد و نفسش را بر حذر دارد و آنست کیفر کسى که نافرمانى کند پدید آورنده‏ى خود را و نفسش براى او نافرمانى خدایش را زینت دهد و این سخن تمیز دهنده است و فرمانى عدل بهترین داستانى که سروده شده و پندى که داده شده و تصریح قرآن است از طرف حکیم حمید .

خطبه بی نقطه

آن حضرت به بدیهه خطبه دیگری ایراد کردند که کلمات آن خالی از نقطه بود و ما در اینجا از کتاب القطره وارد کردیم .

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ الْحَمْدُ للَّهِ الْمَلِکِ الْمَحْمُودِ، وَ الْمَالِکِ الْوَدُودِ، مُصَوِّرِ کُلِّ مَوْلُودٍ، وَ مَآلِ کُلِّ مَطْرُودٍ.

سَاطِحِ الْمِهَادِ، وَ مُوَطِّدِ الأَطْوَادِ، وَ مُرْسِلِ الأَمْطَارِ، وَ مُسَهِّلِ الأَوْطَارِ.

عَالِمِ الأَسْرَارِ وَ مُدْرِکِهَا، وَ مُدَمِّرِ الأَمْلَاکِ وَ مُهْلِکِهَا، وَ مُکَوِّرِ الدُّهُورِ وَ مُکَرِّرِهَا، وَ مُورِدِ الأُمُورِ وَ مُصْدِرِهَا.

عَمَّ سَمَاحُهُ وَ کَمُلَ رُکَامُهُ وَ هَمَلَ، وَ طَاوَعَ السُّؤَالَ وَ الأَمَلَ، وَ أَوْسَعَ الرَّمْلَ وَ أَرْمَلَ.

أَحْمَدُهُ حَمْداً مَمْدُوداً وَ أُوَحِّدُهُ کَمَا وَحَّدَ الأَوَّاهُ.

وَ هُوَ اللَّهُ لَا إِلهَ لِلأُمَمِ سُوَاهُ، وَ لَا صَادِعَ لِمَا عَدَّلَهُ وَ سَوَّاهُ.

أَرْسَلَ مُحَمَّداً عَلَماً لِلإِسْلَامِ، وَ إِمَاماً لِلْحُکَّامِ، وَ مُسَدِّداً لِلرَّعَاعِ، وَ مُعَطِّلَ أَحْکَامِ وَدٍّ وَ سُوَاعٍ، عُلِّمَ وَ عَلَّمَ، وَ حَکَمَ وَ أَحْکَمَ.

أَصَّلَ الأُصُولَ وَ مَهَّدَ، وَ أَکَّدَ الْمَوْعُودَ وَ أَوْعَدَ.

أَوْصَلَ اللَّهُ لَهُ الإِکْرَامَ، وَ أَوْدَعَ رُوحَهُ [دَارَ] السَّلَامَ، وَ رَحِمَ آلَهُ وَ أَهْلَهُ الْکِرَامَ، مَا لَمَعَ رَائِلٌ، وَ مَلَعَ دَالُّ، وَ طَلَعَ هِلَالٌ، وَ سُمِعَ إِهْلَالٌ.

إِعْمَلُوا، رَعَاکُمُ اللَّهُ، أَصْلَحَ الأَعْمَالَ، وَ اسْلُکُوا مَسَالِکَ الْحَلَالِ، وَ اطْرَحُوا الْحَرَامَ وَ دَعُوهُ، وَ اسْمَعُوا أَمْرَ اللَّهِ وَ عُوهُ.

وَ صِلُوا الأَرْحَامَ وَ رَاعُوهَا، وَ اعْصُوا الأَهْوَاءَ وَ ارْدَعُوهَا.

وَ صَاهِرُوا أَهْلَ الصَّلَاحِ وَ الْوَرَعِ، وَ صَارِمُوا رَهْطَ اللَّهْوِ وَ الطَّمَعِ.

وَ مُصَاهِرُکُمْ أَطْهَرُ الأَحْرَارِ مَوْلِداً، وَ أَسْرَاهُمْ سُؤْدَداً، وَ أَحْلَاهُمْ مَوْرِداً، وَ هَا هُوَ أَمَّکُمْ وَ حَلَّ حَرَمَکُمْ، مُمْلِکاً عَرُوسَکُمُ المُکَرَّمَةَ، وَ مَاهِراً لَهَا کَمَا مَهَرَ رَسُولُ اللَّهِ أُمَّ سَلَمَةَ.

وَ هُوَ أَکْرَمُ صِهْرٍ أَوْدَعَ الأَوْلَادَ، وَ مَلَکَ مَا أَرَادَ.

وَ مَا سَهَا مُمْلَکَهُ وَ لَا وَهَمَ، وَ لَا وَکَسَ مَلَاحِمَهُ وَ لَا وَصَمَ.

أَسْأَلُ اللَّهَ لَکُمْ إِحْمَادَ وِصَالِهِ، وَ دَوَامَ إِسْعَادِهِ، وَ أَلْهَمَ کُلًا إِصْلَاحَ حَالِهِ، وَ الِاعْدَادَ لِمَعَادِهِ وَ مَآلِهِ.

وَ لَهُ الْحَمْدُ السَّرْمَدُ، وَ الْمَدْحُ لِرَسُولِهِ أَحْمَد

ترجمه خطبه

حمد و سپاس خدای را سزاست که پادشاه پسندیده ، مالک مهربان و تصویرگر هر زائیده شده است خدائی که پناه هر رانده شده و گسترنده زمین پست و استوار کننده کوههاست . خدائی که فرود آورنده بارانها آسان کننده حاجتها و نیازها دانای نهانها و درک کننده آن ، ویران کننده املاک و نابود کننده آن و در هم پیچنده روزگاران و تکرار کننده آن و محل امور و سرچشمه آن است . خدائی که جود و بخشش او عمومی و عنایات متراکم او کامل و جاری است و پرسش و آرزو را پذیرا و باران و نعمت هایش گسترده است . ستایش می کنم ستایشی که قطع نگردد و به یکتائی می خوانم همان گونه که بسیار دعاکننده گان به یکتائی می خوانند . او خدائی است که برای امتها جز او معبودی نیست و بر آنچه او استوار و برقرار نموده ویران کننده ای نیست . خدائی که حضرت محمد(صل الله علیه و آله و سلم)را بعنوان نشانه اسلام و پیشوای حاکمان و مسدد هدایتگر بر رعایا و تعطیل کننده احکام دو بت«ود»و«سواع»فرستاد . او اعلام کرد و دانست ، حکم نمود و محکم نمود و اصول را ریشه دار کرد و آن را گسترانید ودر مورد روز رستاخیز تاکید فرموده و آن را با تهدید به مردم اعلام نمود . خداوند نیز او را گرامی داشت و در روحش سلامتی را به ودیعه نهاد و بر آل و خاندان گرامش رحمت نمود مادامی که شتر به بچه اش شیر می دهد و ابن آوی از مادرش شیر می خورد و مادامی که هلال ماه طلوع می کند و صدای باران ها شنیده می شود . خداوند شما را مراعات کند شایسته ترین اعمال را انجام دهید و از راه های حلال بروید و حرام را رها کرده واگذارید و به فرمان خدا گوش فرا داده و در آن دقت کنید ، صله ارحام نموده و آن را مراعات کنید و از هوای نفس سرپیچی نموده و آن را ترک کنید و با افراد شایسته و با تقوا افت و خیز کنید و با اهل لهو و طمع قطع رابطه کنید و با پاکیزه ترین آزادگان از نظر ولادت ، والاترین آنها از نظر سروری و زیباترین آنان از نظر موقعیت تزویج نمائید . اینک او در میان شماست و در حرم شما فرود آمده که صاحب عروس گرامی شماست و بر او همانند مهریه رسول خدا (صل الله علیه و آله و سلم )به ام سلمه مهریه قرار داده است او گرامی ترین دامادی است که فرزندانش را به ودیعت گذارده و آنچه خواسته مالک شده که سهو و وهم در ملک او راه ندارد پیشگوئی های او کم و زیاد نبوده و عیبی ندارد . از خداوند برای شما نهایت وصالش همیشگی یاریش الهام اصلاح حالش و آمادگی برای فرجام و معادش را خواهانم و حمد و ستایش دائمی تنها بر اوست و مدح و تمجید از آنِ فرستاده اش حضرت احمد(صل الله علیه و آله و سلم) است .

یا حق

۱۳۸۸/٦/۱٧ساعت ٧:٢٧ ‎ق.ظ توسط سید خلیل شاکری(شاکر)بازنویسی مطالب توسط سجاد علیپور نظرات ()